Posted by on 4 grudnia 2018

Jeśli hiperstymulacja utrzymywała się lub wystąpił niezwiązany układ serca płodu, oksytocynę zatrzymano na 15 minut i rozpoczęto ponownie po połowie poprzedniej dawki. Brak postępów rozpoznano, gdy podczas pierwszego etapu porodu normalny postęp dylatacji szyjki macicy (co najmniej cm na godzinę) nie wznowił się w ciągu godziny od ustalenia skutecznego działania macicy za pomocą oksytocyny (od pięciu do siedmiu skurczów dobrej jakości w 15 minut) lub jeśli wydłużono drugi etap porodu. Do 11 marca 1993 r. Przedłużony drugi etap został zdefiniowany jako dłuższy niż dwie godziny dla wszystkich kobiet leczonych w jednostce aktywnego zarządzania (protokół wstępny). Po tej dacie zmieniono definicję na trzy godziny dla kobiet, które miały cewnik zewnątrzoponowy (ostateczny protokół). Zmiana ta była zgodna z wytycznymi American College of Obstetricians i Gynecologists5 i była praktyką w zwykłej grupie opieki. Aby zmaksymalizować liczbę kobiet leczonych w ramach protokołu końcowego, po dokonaniu zmiany dwie kobiety zostały losowo przydzielone do grupy aktywnego zarządzania dla każdej kobiety przypisanej do zwykłej opieki.
Kobiety zajmujące się regularną opieką nad dziećmi przejęły odpowiedzialność za opiekę w przypadku niepowodzenia porodu, zgodnie z protokołem, cierpieniem płodu, silnym zapachem smółki, istotnym krwawieniem, nadciśnieniem, gorączką matki lub potrzebą operatywnego dostarczania dopochwowego.
Analiza danych
Tabela 1. Tabela 1. Kryteria włączenia do podgrupy kwalifikującej się do protokołu. Analiza zamiaru leczenia obejmowała wszystkie kobiety sklasyfikowane według grupy badanej. Analiza wtórna obejmowała jedynie kobiety z grupy aktywnego leczenia, które były medycznie uprawnione do otrzymywania leczenia zgodnie z protokołem przy rozpoczęciu porodu oraz ich odpowiedniki wśród kobiet w grupie zwykle stosowanej, z tą grupą oznaczono podgrupę kwalifikowaną do protokołu . Tabela pokazuje kryteria włączenia do podgrupy.
Obliczono surowe dawki cesarskiego cięcia, względne ryzyko i 95-procentowe przedziały ufności. Analiza logistyczno-regresyjna kontrolowana pod kątem braku równowagi w charakterystyce linii bazowej. Ponieważ częstość stosowania znieczulenia zewnątrzoponowego była różna w dwóch badanych grupach, iloraz szans został skorygowany w celu oceny wpływu aktywnego leczenia niezależnego od stosowania znieczulenia zewnątrzoponowego.
Dostawy pochwowe zostały skategoryzowane jako spontaniczne lub operacyjne, a cięcia cesarskie zostały sklasyfikowane zgodnie z etapem porodu (pierwszego lub drugiego), podczas którego zostały wykonane. Różnica między protokołem początkowym i końcowym wpłynęła tylko na czas trwania drugiego etapu porodu, zanim można było stwierdzić brak postępu. Dlatego przy analizie wyników związanych z brakiem postępu w drugim etapie wzięliśmy pod uwagę zmianę protokołu. Zmiana nie miała wpływu na inne wyniki, w tym na środki bezpieczeństwa.
Porównano praktyki zarządzania podczas porodu w obu grupach. Oceniliśmy bezpieczeństwo, badając komplikacje porodowe, powikłania poporodowe i wyniki niemowląt.
Wyniki
Rekrutacja i populacja badań
Od 14 stycznia 1991 r. Do 31 lipca 1993 r. Zidentyfikowaliśmy 3028 nielicznych kobiet kwalifikujących się do badania, z których 1934 (64%) zgodziło się wziąć udział i zostały losowo przydzielone do grupy aktywnego zarządzania (n = 1017) lub do grupa zwykle opiekuńcza (n = 917)
[hasła pokrewne: wolumetria cena, choroba genetyczna definicja, półpasiec bez wysypki ]

Powiązane tematy z artykułem: choroba genetyczna definicja półpasiec bez wysypki wolumetria cena

Posted by on 4 grudnia 2018

Jeśli hiperstymulacja utrzymywała się lub wystąpił niezwiązany układ serca płodu, oksytocynę zatrzymano na 15 minut i rozpoczęto ponownie po połowie poprzedniej dawki. Brak postępów rozpoznano, gdy podczas pierwszego etapu porodu normalny postęp dylatacji szyjki macicy (co najmniej cm na godzinę) nie wznowił się w ciągu godziny od ustalenia skutecznego działania macicy za pomocą oksytocyny (od pięciu do siedmiu skurczów dobrej jakości w 15 minut) lub jeśli wydłużono drugi etap porodu. Do 11 marca 1993 r. Przedłużony drugi etap został zdefiniowany jako dłuższy niż dwie godziny dla wszystkich kobiet leczonych w jednostce aktywnego zarządzania (protokół wstępny). Po tej dacie zmieniono definicję na trzy godziny dla kobiet, które miały cewnik zewnątrzoponowy (ostateczny protokół). Zmiana ta była zgodna z wytycznymi American College of Obstetricians i Gynecologists5 i była praktyką w zwykłej grupie opieki. Aby zmaksymalizować liczbę kobiet leczonych w ramach protokołu końcowego, po dokonaniu zmiany dwie kobiety zostały losowo przydzielone do grupy aktywnego zarządzania dla każdej kobiety przypisanej do zwykłej opieki.
Kobiety zajmujące się regularną opieką nad dziećmi przejęły odpowiedzialność za opiekę w przypadku niepowodzenia porodu, zgodnie z protokołem, cierpieniem płodu, silnym zapachem smółki, istotnym krwawieniem, nadciśnieniem, gorączką matki lub potrzebą operatywnego dostarczania dopochwowego.
Analiza danych
Tabela 1. Tabela 1. Kryteria włączenia do podgrupy kwalifikującej się do protokołu. Analiza zamiaru leczenia obejmowała wszystkie kobiety sklasyfikowane według grupy badanej. Analiza wtórna obejmowała jedynie kobiety z grupy aktywnego leczenia, które były medycznie uprawnione do otrzymywania leczenia zgodnie z protokołem przy rozpoczęciu porodu oraz ich odpowiedniki wśród kobiet w grupie zwykle stosowanej, z tą grupą oznaczono podgrupę kwalifikowaną do protokołu . Tabela pokazuje kryteria włączenia do podgrupy.
Obliczono surowe dawki cesarskiego cięcia, względne ryzyko i 95-procentowe przedziały ufności. Analiza logistyczno-regresyjna kontrolowana pod kątem braku równowagi w charakterystyce linii bazowej. Ponieważ częstość stosowania znieczulenia zewnątrzoponowego była różna w dwóch badanych grupach, iloraz szans został skorygowany w celu oceny wpływu aktywnego leczenia niezależnego od stosowania znieczulenia zewnątrzoponowego.
Dostawy pochwowe zostały skategoryzowane jako spontaniczne lub operacyjne, a cięcia cesarskie zostały sklasyfikowane zgodnie z etapem porodu (pierwszego lub drugiego), podczas którego zostały wykonane. Różnica między protokołem początkowym i końcowym wpłynęła tylko na czas trwania drugiego etapu porodu, zanim można było stwierdzić brak postępu. Dlatego przy analizie wyników związanych z brakiem postępu w drugim etapie wzięliśmy pod uwagę zmianę protokołu. Zmiana nie miała wpływu na inne wyniki, w tym na środki bezpieczeństwa.
Porównano praktyki zarządzania podczas porodu w obu grupach. Oceniliśmy bezpieczeństwo, badając komplikacje porodowe, powikłania poporodowe i wyniki niemowląt.
Wyniki
Rekrutacja i populacja badań
Od 14 stycznia 1991 r. Do 31 lipca 1993 r. Zidentyfikowaliśmy 3028 nielicznych kobiet kwalifikujących się do badania, z których 1934 (64%) zgodziło się wziąć udział i zostały losowo przydzielone do grupy aktywnego zarządzania (n = 1017) lub do grupa zwykle opiekuńcza (n = 917)
[hasła pokrewne: wolumetria cena, choroba genetyczna definicja, półpasiec bez wysypki ]

Powiązane tematy z artykułem: choroba genetyczna definicja półpasiec bez wysypki wolumetria cena