Posted by on 15 września 2018

Ocena jest wyrazem troski nauczyciela o cele wychowania. Spełniając swe zadania jako oceniający, nauczyciel zadaje sobie takie pytania, jak: Czy moi uczniowie czynią jakieś postępy zmierzające ku celom, właściwym dla danej sytuacji uczenia się? Jeśli tak, to w jakim stopniu czynią te postępy? Jakie są dowody wskazujące na to, że mają osiągnięcia lub że ich nie mają? W jakim stopniu ich osiągnięcia (lub brak: osiągnięć) można przypisać temu, czego doświadczyły w klasie? Ocenianie jest ciągłym, stale rozwijającym się procesem. Może się ono odbywać, przy pomocy formalnych, opracowanych przez nauczyciela testów albo też może się dokonywać w sposób dorywczy, nieformalnie i spontanicznie, jako następstwo czy też produkt uboczny działalności twórczej, jak na zdjęciu dolnym. Ponieważ program oceny należy wykonać mając na uwadze cele wytknięte w programie szkolnym, jednym z pierwszych kroków nauczyciela musi być uświadomienie sobie, jak ie faktycznie cele sobie stawia. Ważne jest, aby te cele nauczyciel rozważał od strony zachowania się ucznia, tzn. biorąc pod uwagę, jak uczeń przypuszczalnie myśli, czuje czy zachowuje się – w rezultacie określonych oddziaływań wychowawczych. Jeśli nauczyciel myśli o celach od strony własnego zachowania się, może nie być w stanie dokonać żadnej realnej oceny. Weźmy prosty przykład. – Istnieje ogromna różnica między takim sformułowaniem celu pewnej jednostki kursu: W wyniku przerobienia tej jednostki kursu uczniowie powinni lepiej rozumieć i oceniać cywilizację inków – a sformułowaniem następującym: Moim zadaniem, w tym kursie jest uczyć tych faktów dotyczących cywilizacji Inków, które powinny być znane dzieciom w tym wieku. [hasła pokrewne: zgrubienie na szyi, młody jęczmień trawa mielona, oddawanie krwi co ile ]

Powiązane tematy z artykułem: młody jęczmień trawa mielona oddawanie krwi co ile zgrubienie na szyi

Posted by on 15 września 2018

Ocena jest wyrazem troski nauczyciela o cele wychowania. Spełniając swe zadania jako oceniający, nauczyciel zadaje sobie takie pytania, jak: Czy moi uczniowie czynią jakieś postępy zmierzające ku celom, właściwym dla danej sytuacji uczenia się? Jeśli tak, to w jakim stopniu czynią te postępy? Jakie są dowody wskazujące na to, że mają osiągnięcia lub że ich nie mają? W jakim stopniu ich osiągnięcia (lub brak: osiągnięć) można przypisać temu, czego doświadczyły w klasie? Ocenianie jest ciągłym, stale rozwijającym się procesem. Może się ono odbywać, przy pomocy formalnych, opracowanych przez nauczyciela testów albo też może się dokonywać w sposób dorywczy, nieformalnie i spontanicznie, jako następstwo czy też produkt uboczny działalności twórczej, jak na zdjęciu dolnym. Ponieważ program oceny należy wykonać mając na uwadze cele wytknięte w programie szkolnym, jednym z pierwszych kroków nauczyciela musi być uświadomienie sobie, jak ie faktycznie cele sobie stawia. Ważne jest, aby te cele nauczyciel rozważał od strony zachowania się ucznia, tzn. biorąc pod uwagę, jak uczeń przypuszczalnie myśli, czuje czy zachowuje się – w rezultacie określonych oddziaływań wychowawczych. Jeśli nauczyciel myśli o celach od strony własnego zachowania się, może nie być w stanie dokonać żadnej realnej oceny. Weźmy prosty przykład. – Istnieje ogromna różnica między takim sformułowaniem celu pewnej jednostki kursu: W wyniku przerobienia tej jednostki kursu uczniowie powinni lepiej rozumieć i oceniać cywilizację inków – a sformułowaniem następującym: Moim zadaniem, w tym kursie jest uczyć tych faktów dotyczących cywilizacji Inków, które powinny być znane dzieciom w tym wieku. [hasła pokrewne: zgrubienie na szyi, młody jęczmień trawa mielona, oddawanie krwi co ile ]

Powiązane tematy z artykułem: młody jęczmień trawa mielona oddawanie krwi co ile zgrubienie na szyi