Posted by on 4 grudnia 2018

Próbki krwi do oznaczania czasu aktywowanej częściowej tromboplastyny i poziomów fragmentu protrombiny F1 + 2 (miara wytwarzania trombiny) uzyskano osobno przez atraumatyczną nakłucie żyły i analizowano je w centralnym laboratorium. Analiza statystyczna
Wyniki porównano w analizie zamiar-do-leczenia, która obejmowała wszystkich randomizowanych pacjentów, u których podjęto próbę wykonania angioplastyki wieńcowej. Pacjenci, u których nie podjęto próby wykonania plastyki naczyń (tj. Ci, u których wskazanie do zabiegu angioplastyki zmieniło się lub zniknęło) zostali wykluczeni z analizy. Pomyślną procedurę zdefiniowano jako taką, w której zwężenie uległo zmniejszeniu o ponad połowę; w przypadku nieudanej rekanalizacji całkowitej okluzji, drugą leczoną zmianę uważano za pierwszą lokalizację angioplastyki.
Rozkład przeżycia wolnego od zdarzeń po 30 tygodniach obliczono zgodnie z metodą Kaplana i Meiera, a rozkłady porównano testem Kruskala-Wallisa17; dla pacjentów z wieloma zdarzeniami rozważano pierwsze zdarzenie. Częstotliwość zdarzeń oraz częstość krwawień i innych powikłań zostały porównane za pomocą testu chi-kwadrat.
Przeprowadzono liniową analizę regresji logistycznej dla uporządkowanych kategorii dla ustalonych wyników klinicznych, z wcześniejszym traktowaniem heparyną jako współzmienną. W analizie uwzględniono najcięższe zdarzenie u każdego pacjenta.
Minimalne średnice światła w miejscach rozszerzonych 26 tygodni po angioplastyce zostały porównane na podstawie analizy wariancji ze średnią wartością dla wszystkich miejsc stosowanych w przypadkach angioplastyki w wielu miejscach. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. O ile jest to możliwe, podaje się szacunki wielkości efektu leczenia, odpowiadające 95-procentowym przedziałom ufności. Względne ryzyko przedstawiono dla połączonych grup hirudyny w porównaniu z grupą heparynową.
Wyniki
Badana populacja
Łącznie randomizowano 1154 pacjentów. Spośród 5686 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 21 procent było niekwalifikujących się, ponieważ mieli stabilną dławicę piersiową, 16 procent z powodów związanych z logistyką i 11 procent z powodu zawałów mięśnia sercowego w ciągu poprzednich dwóch tygodni. Pozostali badani pacjenci (32 procent) zostali wykluczeni z wielu różnych powodów. Trzynastu pacjentów nie zostało uwzględnionych w analizie zamiaru leczenia, ponieważ nie podjęto żadnej próby plastyki naczyń. Wśród pozostałych 1141 pacjentów, u których podjęto próbę wykonania plastyki naczyń, 382 losowo przydzielono do heparyny, 381 do dożylnej hirudyny, a 378 do dożylnej i podskórnej hirudyny. Angioplastyka zakończyła się sukcesem w 91,7%, a wyniki obserwacji angiograficznej były dostępne dla 86,4%. Obserwacja kliniczna była zakończona u wszystkich, z wyjątkiem jednego pacjenta.
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka badań pacjentów według przypisania grupowego. Charakterystykę kliniczną i angiograficzną pacjentów w punkcie wyjściowym przedstawiono w tabeli 1. Charakterystyka tych trzech grup była podobna. Prawie jedna trzecia pacjentów otrzymywała dożylnie heparynę przed randomizacją z powodu ciężkości ich niestabilnej dławicy piersiowej.
Skuteczność
Rycina 1. Rycina 1. Rozkład pacjentów Kaplana-Meiera bez zdarzeń w analizie zamiany na leczenie (N = 1141)
[więcej w: wyszukiwarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz, przychodnia medycyny pracy wrocław, lekarz rodzinny kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: lekarz rodzinny kraków przychodnia medycyny pracy wrocław wyszukiwarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz

Posted by on 4 grudnia 2018

Próbki krwi do oznaczania czasu aktywowanej częściowej tromboplastyny i poziomów fragmentu protrombiny F1 + 2 (miara wytwarzania trombiny) uzyskano osobno przez atraumatyczną nakłucie żyły i analizowano je w centralnym laboratorium. Analiza statystyczna
Wyniki porównano w analizie zamiar-do-leczenia, która obejmowała wszystkich randomizowanych pacjentów, u których podjęto próbę wykonania angioplastyki wieńcowej. Pacjenci, u których nie podjęto próby wykonania plastyki naczyń (tj. Ci, u których wskazanie do zabiegu angioplastyki zmieniło się lub zniknęło) zostali wykluczeni z analizy. Pomyślną procedurę zdefiniowano jako taką, w której zwężenie uległo zmniejszeniu o ponad połowę; w przypadku nieudanej rekanalizacji całkowitej okluzji, drugą leczoną zmianę uważano za pierwszą lokalizację angioplastyki.
Rozkład przeżycia wolnego od zdarzeń po 30 tygodniach obliczono zgodnie z metodą Kaplana i Meiera, a rozkłady porównano testem Kruskala-Wallisa17; dla pacjentów z wieloma zdarzeniami rozważano pierwsze zdarzenie. Częstotliwość zdarzeń oraz częstość krwawień i innych powikłań zostały porównane za pomocą testu chi-kwadrat.
Przeprowadzono liniową analizę regresji logistycznej dla uporządkowanych kategorii dla ustalonych wyników klinicznych, z wcześniejszym traktowaniem heparyną jako współzmienną. W analizie uwzględniono najcięższe zdarzenie u każdego pacjenta.
Minimalne średnice światła w miejscach rozszerzonych 26 tygodni po angioplastyce zostały porównane na podstawie analizy wariancji ze średnią wartością dla wszystkich miejsc stosowanych w przypadkach angioplastyki w wielu miejscach. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. O ile jest to możliwe, podaje się szacunki wielkości efektu leczenia, odpowiadające 95-procentowym przedziałom ufności. Względne ryzyko przedstawiono dla połączonych grup hirudyny w porównaniu z grupą heparynową.
Wyniki
Badana populacja
Łącznie randomizowano 1154 pacjentów. Spośród 5686 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 21 procent było niekwalifikujących się, ponieważ mieli stabilną dławicę piersiową, 16 procent z powodów związanych z logistyką i 11 procent z powodu zawałów mięśnia sercowego w ciągu poprzednich dwóch tygodni. Pozostali badani pacjenci (32 procent) zostali wykluczeni z wielu różnych powodów. Trzynastu pacjentów nie zostało uwzględnionych w analizie zamiaru leczenia, ponieważ nie podjęto żadnej próby plastyki naczyń. Wśród pozostałych 1141 pacjentów, u których podjęto próbę wykonania plastyki naczyń, 382 losowo przydzielono do heparyny, 381 do dożylnej hirudyny, a 378 do dożylnej i podskórnej hirudyny. Angioplastyka zakończyła się sukcesem w 91,7%, a wyniki obserwacji angiograficznej były dostępne dla 86,4%. Obserwacja kliniczna była zakończona u wszystkich, z wyjątkiem jednego pacjenta.
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka badań pacjentów według przypisania grupowego. Charakterystykę kliniczną i angiograficzną pacjentów w punkcie wyjściowym przedstawiono w tabeli 1. Charakterystyka tych trzech grup była podobna. Prawie jedna trzecia pacjentów otrzymywała dożylnie heparynę przed randomizacją z powodu ciężkości ich niestabilnej dławicy piersiowej.
Skuteczność
Rycina 1. Rycina 1. Rozkład pacjentów Kaplana-Meiera bez zdarzeń w analizie zamiany na leczenie (N = 1141)
[więcej w: wyszukiwarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz, przychodnia medycyny pracy wrocław, lekarz rodzinny kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: lekarz rodzinny kraków przychodnia medycyny pracy wrocław wyszukiwarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz